Bonjour à toutes et tous,
Na enige tijd van bezinning en rust, om mijn vertrek te kunnen verwerken, post ik met genoegen een nieuw verhaal.
De eerste week was vooral druk en hectisch, maar desalniettemin heb ik al een aangename periode achter de rug. Het zoeken naar een geschikt kot verliep niet altijd van een leien dakje, maar mijn X-factor & charmes hebben het toch maar weer voor elkaar gespeeld. Het betreft een (piep)kleine studio in het hartje van Parijs. Latin Quarter (beter bekend als DE studentenwijk van Parijs), heeft er een Belgisch boeleke bij. Normaal kan ik vandaag mijn stulp betreden, maar ook hier is geen zekerheid over omdat mijn colocataire nog geen sol heeft ontvangen op haar bankrekening.
Stiekem hoop ik op een affirmatief antwoord, zoniet beland ik in hetzelfde schuitje als vorige twee dagen. Zoals jullie al dan niet weten, verblijf ik mijn eerste dagen in een jeugdherberg. Omdat ik dinsdag niet had gereserveerd voor een bed, had de manager mijn bed verhuurd, waardoor ik dakloos was. Mijn reactie was kort en krachtig, zijnde: ‘Fuck!’. De jeugdherberg 500 meter verder had nog wel plaats voor een dakloze ziel, dus ik met m’n hebben en houden naar ginds. De dag nadien belandde ik opnieuw in dezelfde situatie, zijnde: ‘weer niet gereserveerd, weer volzet, weer het ‘Fuck-gevoel’. Ik kon diezelfde avond dus terug naar m’n eerste jeugdherberg vertrekken. Kort samengevat: ‘Parijs, een stad vol verrassingen’.
Nu ja, ik ben hier om te werken (of ik word toch verondersteld te werken), dus zal ik daar ook een streepje over schrijven. Mijn werk viel behoorlijk mee de eerste anderhalve week. Het gaat wel niet direct om het meest boeiende werk, maar het is een goede manier om me in te werken. Vanaf volgende week komen de ’sujets les plus sympas’ aan bod. Nu hou ik me vooral bezig met Emmaus (een organisatie die geld geeft aan Parijse clochards), Barclays (een Engelse bank) en Carnet Prox (iets waar ik niets mag over zeggen). Meer info over deze projecten volgt.
De plannen voor dit weekend zijn ook al gesmeed. In de jeugdherberg heb ik enkele Australiërs en een Engelsman leren kennen. Omdat dit weekend hun laatste weekend in Parijs is, gaan we de bloemen buitenzetten en nemen we deel aan een ‘pub crawl’, een soort kroegentocht doorheen Parijs. Wat het zal worden, leest u in het nieuws van Maandag 25 fébruari.
Zo, nu ik weer een stukje ziel heb prijsgegeven, is het tijd om terug aan het werk te gaan.
Bonne journée à toutes et tous
Pirre x
PS: Mijn camera doet het niet, dus voor unieke plaatjes en memories zullen jullie mijn ziel moeten lezen.
Mooi geschreven man, ik ben blij dat gij in mijn team zit. Hou het een beetje beschaafd op uw pub crawl en als ge daar niet toe in staat bent doet dan maar ne keer goe zot!!
Dat ze zich in quartier latin al maar schrap zetten als gij eraan komt, ze zullen het begot begore begot geweten hebben.
Cheers mate!
Stijn
Pieter,
dat je eenmaal je bed voor uwe neus ziet passeren kan ik nog inkomen maar 2x van hetzelfde laken een broek…blijkt dan toch dat je gene ezel bent.
Het is fijn te horen dat het je goed gaat en dat je blijft wie je bent ( boemelen feesten ).
Eens gesetteld komen we zeker eens piepen!!!!
Het ga je goed
mams
Told ya so…got to love youth hostels
Van zodra ik beschik over internet op m’n appartement, zullen er met meer regelmaat verhaaltjes verschijnen, maar momenteel heb ik het behoorlijk druk op werk en kan ik me hier niet echt met bezighouden. Als alles goed gaat (met de nadruk op ‘als’), dan heb ik morgen internet …
I’ll keep you posted!
Elaa de Pieter,
Wat een verhalen! Ma man toch! Volgens mij gaat ge nen echte worden: met het potste op en een stokbrood en een glaasje wijn en ah ja; ne rood met wit gestreepte t-shirt!
Doe dat daar nog goed!!